piątek, 3 sierpnia 2012

Bogactwo skalnego oleju

Przemysł naftowy dokonał w ostatnich 150 latach tak ogromnej rewolucji, że ciężko znaleźć przykład analogicznego zjawiska w całej historii ludzkości. Warto przy tym podkreślić, że okolice Krosna mają swój istotny wkład w światowy rozwój tej gałęzi przemysłu.

Widok pola naftowego na górze Klorowiec we wsi Rogi
Stan z lat 20-tych XX wieku.

Pokłady ropy naftowej, a raczej oleju skalnego bo tak ją dawniej nazywano, znajdowano w tych okolicach już od bardzo dawna. Przykładowo w wydanym w 1682 roku w Oliwie dziele Alberta Tylkowskiego Physica curiosa opisane są okoliczne źródła ropy oraz gazu ziemnego. Autor wspomina w nim między innymi  o znajdujących się tam źródłach często dochodzi do wybuchów, zaś miejscowi włościanie wykorzystują ropę gromadzącą się w wodzie i używają jej do smarowania osi wozów.

Podobne informacje można znaleźć w innych licznych opracowaniach, wspominających o pokładach ropy w Krośnie, Frysztaku, Iwoniczu, Głowience, Turaszówce i Węglówce. Wszędzie tam pokłady znajdowały się tuż pod powierzchnią, a ropa zbierała się na powierzchni zbiorników wodnych w postaci tłustych plam. Miejscowi odkryli, że ciecz ta doskonale nadaje się do smarowania osi, a także jako lekarstwo na różne choroby ludzi i zwierząt. Warto podkreślić, że już wówczas ropę wykorzystywano także do oświetlania ulic, przykładowo w klasztorze Franciszkanów w Krośnie znajdują się dokumenty, według których miasto posiadało przywilej oświetlania olejem skalnym już w XVI wieku). 


Ciekawostka: Stanisław Staszic nazywał ropę naftową "skałolejem cieknącym"

 Duże ilości ropy znajdowały się na południe od Krosna w lesie w okolicach wsi Bóbrka. Pierwszą osobą, która dostrzegła jej potencjał był właściciel majątku we wsi Polanka, Tytus Trzecieski. Skierowany on został do mieszkającego w Gorlicach aptekarza, Ignacego Łukasiewicza, który zajmował się destylacją ropy naftowej pochodzącej ze złóż znajdujących się w położonej pod miastem wsi Sękowa. Wspólnie udali się oni do właściciela wsi Bóbrka Karola Klobassy von Zrenckiego, który bezinteresownie wyraził zgodę na prowadzenie tam badań poszukiwawczych. Prace rozpoczęły się w 1854 roku. 

To skromne u swego początku przedsięwzięcie wkrótce rozwinęło się w ogromne przedsięwzięcie, a okolice te stały się polskim zagłębiem naftowym. Dziś w Bóbrce znajduje się utworzone w 1961 roku Muzeum Przemysłu Naftowego posiadające ogromne zbiory dawnych urządzeń używanych przy wydobyciu tego surowca. 

Strona muzeum: 





Bibliografia

Czy podobał Ci się artykuł?

Otrzymuj powiadomienia na maila!

Subskrybuj

Do you Like This Story Widget For Blogger by Beautiful Blogger Widgets

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz